Septemberwoch 2009 (02. – 06. September)

     Fir d’Rentrée 2009 hunn sech eis Lëtzebuerger Seminaristen afonnt, fir hir traditionel Septemberwoch zesummen ze verbréngen. An dëser Septemberwoch, déi se zum gréissten Deel am Centre Jean XXIII. um Weimeschhaff verbruet hunn, stung den „interreliéisen Dialog zu Lëtzebuerg, besonnesch mam Islam“ um Programm. Den Unfank woar geprägt vum Interessi dorun, wat jeweils déi aner Matbridder an der Vakanz Schéines erlieft a gemeet hunn. Op deër Plaz sinn och déi zwee nei Seminariste begréisst ginn, die an dësem neie Studienjoer ufänke wäerten.

     Während de ganzen Deeg kruten eis jonk Frënn en Abléck an den Islam an an d’Begéignung mat him durgeluecht. A verschiddenen Enheeten, déi vun de Professeren vum Seminaire gehale goufen an déi folgend Iwwerschrëften gedroen hunn: „Islam zu Lëtzebuerg“, „d’Bibel an den Koran“, „wéi een als Chrëscht dem Islam begéint“, „Weltethos“ an „Chrëschtlech Biller vum Islam“, sinn se opmierksam gemeet ginn, wie ët mam Islam hei zu Lëtzebuerg steet. Ët woar e schéi gefëllte Programm, deen awer ganz intressant fir eis Jonk Frënn woar.

     Nët ze vergiessen d’Visite vum Centre Culturel Islamique vu Mamer. Do hunn d’Seminaristen zesumme mat de Laientheologen an -theologinnen eng ganz interessant Visite guidée erlieft. Fir e puer vun hinnen woar ët och fir t’éischt, dass se e Fouss an eng Moschee gesat hunn. Ee grousse Merci geet un d’Responsabel vum Centre Culturel Islamique zu Mamer, fir hire léiwen an häerzlechen Empfang.

Während dëser Septemberwoch krut eise Matbrudder, de Richer Romain, d’Admissio vun eisem Här Äerzbëschof iwwerdroen, dëst an der Ofschlossmass vun der Retraite vun de Paschtéier. 

     Um Sonndeg, dem letschten Dag vun der Septemberwoch, woaren d’Seminaristen op Märel an d’Radiomass agelueden, fir do en Temoignage ofzeleeën. No engem kuerzen Empfang no der Mass sinn se op d‘Visite guidée vum ale jüdesche Kiierfecht a Clausen gefuer. Duerno woar d’Mëttegiessen op der Fouer ugesot, nom Iessen e klengen Spazeiergang bei schéinem Wieder duerch de Stater Park. An zum Ofschloss d’Visite vun der Synagog, déi am Cader vun der „Journée européeene de la culture juive“ op woar.

     No all dëse schéine Momenter hunn sech eis Seminaristen äddi gesot a sech geigensäiteg e gudde Start op deene verschiddene Studienplaze gewënscht, éier se sech nees op den Heemwee gemeet hunn.  

B. C.

Priisterwei vum Jeff Gilniat   (4. Juli 2009)

          De 4. Juli 2009 woar e wichtegt a grousst Ereegnes fir de Jeff Gilniat vun Uewerkuer a fir d‘Lëtzebuerger Kierch: Am Nomëtteg gouf de Jeff an der Kathedral zum Priister geweit. D’Seminaristen hunn sech duerfir zesumme mam Weiekandidat um Virowend am Seminaire getraff, fiir sech am Gebiet doropper virzebereeden. An dëser Gebietsstonn huet de Präses vum Seminaire, den Här Georges Hellinghausen, eng Meditatioun iwwer d’Buch „Diener eurer Freude“ vum Benedikt XVI. gehalen.

          D’Wei selwer an der Kathedral woar een ergräifende Moment. An senger Priedegt ass den Här Äerzbëschof Mgr. Fernand Franck op d’Priisterjoer, dat de Poopst Benedikt XVI. zum Ulass vum 150. Doudesdaag vum Curé d’Ars ausgeruff huet, agaangen: d’Beispill vum Jean-Marie Vianney sollt de Jeff an senge pastoralen Aufgabe begleeden; d’Liewe vum Geeschtleche soll am Geheimnis vum Kräiz d’Mënsche mat Gott verbannen.

          Nodeems den Hellegen Geescht ugeruff gouf an de Kandidat seng Weieverspriechen ofgeluecht huet, huet den Här Äerzbëschof him d’Hänn opgeluecht an esou geweit. Durno krut hien d’Hänn mat Chrisam gesaleft, d’Gewand vum Priister ugedoen an aus den Hänn vum Bëschof de Kellech mat Wäin an d’Schuel mam Brout iwwerreecht. Schléisslech huet den Äerzbëschof an seng Assistenz him de Friddensgrouss ginn.

          Um Unschloss un d’Eucharistiefeier woar eng Réceptioun am Seminaire, wou den Neigeweite vill Gléckwënsch entgéinthuele konnt.

B. C.

Sprangprozessioun 2009 zu Echternoach    (02. Juni 2009)

         Den 2. Juni 2009 hun d'Seminaristen sech zesummen getraff, fiir un der Echternoacher Sprangprozessioun deel ze hollen. Den Programm huet schon ganz fréi muergens ungefaangen mat der Pontifikalkonzelebratioun an der Basilika, déi vum Kardinol Joachim Meisner präsidéiert gouf. Direkt no dëser Mass, dei och iwwer Radio iwwerdroen gouf, woar d'Usproch vun eisem Erzbëschof Fernand Franck am Abteihaff, déi och den Optakt vun der Sprangprozessioun woar. Mat den Wieder "In Dei nomine feliciter", goung d'Sprangen lass. 12566 Pilger haaten sech dësst Joer anfond, fiir bei wonnerschéinem Wieder bis bei d'Graaf vum Hellegen Willibrord ze sprangen. D'Seminaristen hun sech och ënner dëss Pilger gemëscht, nëtt zu Schluss konnten se och nach een mol, d'Prälaten an der Prozessioun begleeden.

          Eis Seminaristen hun sech och gefreet, fiir Matbridder aus dem Seminaire vun Lantershofen ze begréissen. Déi wollten sech daat nëtt ergoen loossen, fiir dësst eenmoleg Prozessioun selwer ze erliewen. Noom Oofschloss vun der Prozessioun an der Basilika, woaren eis Seminaristen härzlech angelueden fiir am Dechenhaus um Mëttegdësch sech un engem excellenten Mëttegiessen ze erfreen, éier den Daag zum Oofschloss koum. Dem Här Dechen Théophile Walin een groussen Merci fiir dësst Anluedung.

          Duerno hun eis Frënn sech op den Wee gemaach richtung Lëtzebuerg, Tréier an Lantershofen fiir hiirem Studium respektiv Pastoralstaage nozegoen. 

B. C.

Oktav-Weekend vun den Seminaristen    (02. an 03. Mee 2009)

          Dësst Joer, hun sech d’Seminaristen um Unfank vun der Oktav rendez-vous ginn, fiir zesummen hiiren Oktav-Weekend ze verbréngen. Fiir den Optakt vun dësem Zesummensinn, hun sie d’Expo “Glaubenssache” am Musée d’Histoire de la Ville, besicht. Duerno hun se un der Eröffnungsandacht vun der Muttergottesoktav 2009 deelgeholl, déi dëst Joer den Motto „Op den Spueren vum Liewen“ dréit. Et woar eng ganz schéin Andacht, déi vun eisem Här Äerzbëschof Fernand Franck, präsidéiert gouf.  D‘Muttergottesoktav ass jo nëtt nëmmen eng Traditioun, mee éischter éng Identitéit vun der Lëtzebuerger Kiirch. Zesummen mat all deenen aaneren Gleewen déi do zesummen kommen, verstinn d’Seminaristen sech och als Kanner vun der Muttergottes.

          En „Glécklechen Zoufall“ woar dann och, dass graad deen Weekend d‘ „Nuit des cathédrales“ sattfond huet. Dëst woar een Programm deen wonnerbaar an den Programm vun den Seminaristen gepasst huet. No der Eröffnungsandacht sinn se zesummen an d‘ Photo-Présentatioun vum Jean-Louis Gindt gaangen, wou se sie an Form vun Fotoen, den Message vun den Chouerfënsteren vun der Kathedral gewissen an erklärt kruuten. Unschléissen sinn se zesummen een Tour iwwer den Märtchen gaangen, an hun sech fiir en gemittlecht Owendiessen, an enger Budd anfond. Weider gung ëtt duero mam Programm vun der Nuit des cathédrales. Den Pater Josy Birsens SJ, haat duerno eng Visite-conférence gehaalen mam Thema: „Tëschend Renaissance a Spéitgotik; Sträifzuch duerch di al Jesuitenkierch an de Kolléisch”. D’Visiteuren kruuten een Anbléck iwwer déi verschidden Stiilepochen vun den Baulechkeeten gewissen an erklärt, an kruuten dobäier verschidden Informatiounen iwwer d’Jesuiten zu Lëtzebuerg an hiirem Kolléisch matgedeelt. Een „Dialogue des siècles“ stung duerno um Programm. Den Doumorganist Paul Breisch huet zesummen mam Laurent Felten, déi zwou Kathédralsuergelen op éng ganz speziell Aart an Weiss zum kléngen bruecht. Se hun Uergelkompositiounen aus deenen verschiddenen Jorhonnerten gespillt, an daat op deenen zwou verschidden Uergelen. Ëtt huet een richteg schéin héieren wéi déi zwou Uergelen zesummen am Dialogue stungen. Den Ofschloss vun deem Owend, woar en Spéctacle an der Kathédral, vum Countertenor Roland Kunz, deen den Titel: „Madonna mystica“ gedroen huet.

          Den Daag duerno gung ëtt schon fréi lass. Vum Seminaire aus hun sie sech op den Wee gemeet, an sin zu Fouss an d’Kathédral gepilgert. Ënnerwee hun sie den Rousekranz fiir nei Priisterberuffungen gebiet. An der Kathédral unkomm, hun sie un der Mass vum Pélé des Jeunes deelgeholl. No enger klénger Stärkung um Parvis vun der Kathédral, hun sie sech dun op den Wee gemeet Richtung Härebierg op Dikrech. Aus der Kapell vun der Kasär Grand-Duc Jean, ass dësst Joer d’Mass vum éischten Oktavsonndeg iwwerdroen ginn. D’Mass gouf vum Här Wenner Nicolas, dem Aumônier vun der Arméi gehaalen. Do niirwt hun den Här Hellinghausen Georges an den Här Gilniat Jeff him assistéiert. D’Mass gouf gestallt vun den Schüler vun der Militärschoul, déi vun der Militärmusek begleet goufen. No dëser wonnerschéiner gesongener Mass, woaren eis Seminaristen zesummen mat hiirem Präses op d’Mëttegiessen invitéiert, wou sie sech iwwerzeegen konnten dass ëtt um Härebierg eng excellent Kiichen gëtt déi een sech nëtt dörf ergoen loossen. No dësem ereegnesräichem Weekend sinn d’Seminaristen zereck op hiir Studienplaatzen gefuer fiir hiirem Studium noozegoen, mee freen sech fiir an kuerzer Zäit, sech erëmm zesummen ze fannen.

B.C.

Weihnachtstreffen  vun den Seminaristen zesummen mat den Laien-Theologinnen an Theologen    (22. Dezember 2008)

En Méindeg den 22. Dezember hun d’Seminaristen an d’Laientheologen sech getraff, fiir zesummen en Daag an der Chrëschtzäit ze verbréngen. Dëst Zesummenkommen ass schon eng Traditioun, an soll zum Kennenléiren an Austausch beidroen.

Den Daag huet  Moies bei enger Studienenheet mam Professer Emile Seiler ungefaangen. Do kruuten mer en Iwwerbléck iwwer séng Forschungen zur Ierchternacher Sprangprozessioun duergeluecht. Matt enger gelongener Powerpoint-Presentatioun huet hien eis Erklärungen iwwer d’Sprangprozessioun ginn. Vum Ursprong deen nach nëtt ganz geklärt ass, iwwer d’Situatioun während Kricher bis zur Sprangprozessioun vun Haut, huet den Här Seiler eis duerch gesammelter Literatur an Archiven gewisen an erklärt. Eng akribesch Aarbecht déi zu énger Liewensaufgab gouf an nach nëtt ooffgeschloss ass, an awer schon een räichen Iwwerbleck ob dëss Weltbekannten Prozessioun weist. No dësem interessanten Viirtraag, deen hongrech gemeet huet goufen mer mat engem gudden Mëttegiessen beschenkt wou iwwedeems weiderhin iwwer d’Sprangprozessioun bzw. Zündschnouer discouteiert gouff.

Gudd gestärkt hun mer eis am Noomëtteg zu Fouss op eisen externen Rendevous gemeet, bis op d’Dräi Eechelen. Do goufen mer vum Prof. Patrick Dondelinger begreisst, an kruuten do en Anbleck op die frèier an zukünftlech Zwecker vun dem Festungsdeel Dräi Eechelen deen en Kaatzesprong vum Seminaire ass. Dëst Gebäi daat jidereen kennt, an och als Fort Thüngen bekannt ass woar en Deel vun der Festung Lëtzebuerg. Dëss aal Gemeier sinn zu Deels teschend 1997 an 2007 restauréiert gin, an goufen als Musée aménagéiert. Well awer nach keng Austellung an dësem Musée, deen säit 2007 Musée Dräi Eechelen - Histoire, Forteresse et Identité heescht, ze bewonneren ass, kruuten mer duerch den Professer Dondelinger en Anbléck op, an an d’Festung Lëtzebuerg. Ganz intressant ass d’Geschicht vun dësem Fort, an och ganz intressantes wärt séng Zukunft mat sech bréngen. Schon alleng wéinst dem historeschen Bau, ass ëtt derwärt den Musée mat oder ouni Exponaten ze besichtegen. D’Visite, hun mer op der Plaatz selwer mat enger Taass Kaffi en engem Steck Stollen ofgeschloss.

Um Owend huet den Här Erzbëschof zesummen mat der Hausleedung vum Seminaire an den Heemechts-Paschteier vun den Seminaristen den Hären Weirich Théophile, Sibenaler Robert an Pündel Marcel eng Mass zum Offschloss vun dësem Daag gefeiert. An dëser Massfeier huet den Här Erzbëschof den Seminaristen Richer Romain, Bremer Charles, Monteiro Ricardo den Lektorat an dem Richer Romain och den Akolythat erdeelt. Dëss Erdeelungen oder Beobtraagungen sinn an der Priisterausbildung fiirgesinn an sollen dem Lektor erméiglechen dem Volek d’Hellëg Schrëfft viirzeleen, an dem Akolyth dem Geeschtlechen an der Liturgie ze hëllefen.

No dëser schéiner Mass hun mer eis ronderëmm dem Dësch matt eisen Gäscht an matt der Kënschlerin Ger Mas an hiirem Mann zesummen fond, fiir bei engem gudden Iessen den Daag ooffzeschleissen. Duerbäi kruuten mer d’Meiglechkeet eis mat der Madame Mas auszetauschen dären Konschtwiirker säit kuerzem den Seminaire verschéineren. Nodeems mer vun der Kichen verwind goufen, sinn mer all matt Wënsch fiir déi kommend Feierdeeg an fiir daat neit Joer Heem gaangen, an konnten eis wuelverdingten Chrëschtvakanz unfänken.

B.C.

Diakonatswei 2008

E Samsdeg, den 20. Dezember 2008 gouf de Seminarist Jeff Gilniat an der Kathedral zum Diakon geweiht.
++ Artikel aus dem Wort ++

Septemberwoch 2008

(rgr) Wéi all Joer hun sech d’Seminaristen an der éischter Septemberwoch am Seminaire afonnt, fir do zesummen mam Här Präses Georges Hellinghausen eng flott kulturell a spirituell Zäit ze verbréngen. D’September-Begéignungswoch stoung dëst Joer ënnert dem Zeechen vum hl. Willibrord. Nodeems d’ganz Equipe mëttwochs ukomm wor, hun mer fir d’éischt eis Erfahrungen, déi mer iwwert d’Vakanz gemeet hun, ausgetosch, fir dann en interessanten Abléck an d’Liewen a Wierken vum hl. Willibrord, d’Entstehung vun der Abtei an d’Sprangprozessioun ze kréien. De Referent vun dësem Virtrag wor den Här Präses. D’Mass hu mer gefeiert mam Neipriister Abbé Daniel Graul an no engem gudden Owesiessen hu mer eis zesummen de Film „Willibrord und Echternach“ ugekuckt. Den éischten Dag ass ofgeschloss gin mat enger Tournee iwwert d’Fouer. Den zweeten Dag goung et dann direkt op Iechternoach, wou mer eis mat de Lëtzebuerger Laientheologe getraff hun, fir gemeinsam en Dag ze verbréngen. No der Besichtegung vun der Basilika an der schéi restauréierter Poarkiirch hu mer eis op d’Mass an der Krypta um Graf vum hl. Willibrord virbereed. No eisem Picknick wor eng Féierung duerch den Abteimusee ugesot, ënnert der Leedung vum Här Prof. Pierre Kauthen. Den Här Kauthen huet eis op eng interessant Art a Weis en Abléck an déi verschidde Schrëftwierker, déi zu Iechternoach entstaan sin, ginn. Mir krute genau erkläert wéi d’Skripter, z.B. de Codex Aureus Epternacensis, entstan sinn. Och d’Entstehungsgeschicht vun der Abtei krute mer erklärt. No engem klenge Spadséiergang duerch d’Klouschtergäert bei d’Orangerie si mer dann op Ernzen gefuer, wou mir vun der Libori-Kapell e schéine Bléck erliewen konnten. No der Vesper hun mer den Dag da bei „Kaffee und Kuchen“ ausklénge gelooss. 
Freides moies hu mer dem Här Prof. Tom Osborne gehollef d’Bibliothéik nei anzeriichten, duerno hun mer zesumme mam Här Erzbëschof an de Priister, déi an dëser Woch hir Retraite haten, d’Mass gefeiert. Nom Mëttegiessen hun mer den Abbé Joël Santer getraff, deen eis d’Kiirch zu Bëschdref gewisen huet. No der Visite vun dëser Kiirch mat hiren, ënnert aanerem, interessanten Tableauen, huet den Abbé Santer eis de Wee op den Helperknapp gewisen. Am 8. Jht. soll um Helpert den hl. Willibrord eng Waasserquell geseent hun an duerch des Quell soll de Charel de Grousse vu sengem Féiwer geheelt gi sinn! Nierwt dem Willibrordsbuer steet eng wonnerschéin Hl.-Johannes-Kapell, e Schmuckstéck. Et lount sech dohin eng Wallfahrt ze maachen! 
Um zweetleschten Dag hu mer moies rem an der Bibliothéik gehollef an nomëttes, nodeems mer d’Radiosmass virbereed haten, huet eis de Jeff Gilniat seng Ofschlossaarbecht („Dieu bénit! Présentation de la notion de bénédiction, qui est d’abord théologique.“) virgestalt, eng Aarbecht déi sech lount se ze liesen! Den Här Präses huet uschléissend der Équipe déi nei Sammlung u Biller (en Don vun dräi bekannte Lëtzebuerger Kënschtlerinnen) presentéiert. Eng wonnerbar Sammlung, déi de Centre Jean XXIII. nach méi verschéinert. Owes hu mer d’Mass mat eisem neie Pater Spiritual, dem Pater Josy Birsens, gefeiert. 
Um Sonndeg hate mer déi grouss Éier den DNR bei eis ze empfänken. Dëst Joër gouf d’Radiosmass, an där d’Seminaristen e Temoignage a Form vun e puer Wieder ofleen, direkt aus dem Centre Jean XXIII. iwerdroen. Mee domat nët genug: des Mass gouf musikalesch begleed vum Ensemble „Ad cor altum“, ënnert der Leedung vum Paul Breisch. Gregorianesche Gesang vum Feinsten! No der Mass gouf et dann d’Méiglechkeet fir en Austausch mat de Sänger! 
No enger Gebiedsstonn an dem Mëttegiessen wor d’Woch fir d’Seminariste fäerdeg a jidfereen ass rem, gestärkt duerch d’Gebied an d’Konscht, sengem Wee an senger Aarbecht nogaangen. 

Priesterwei 2008

E Samsdeg de 5. Juli ass den Diakon Damiel Graul vu Féngeg an der Kathedral vu Lëtzebuerg vum Msgr. Fernand Franck zum Priester geweiht ginn. Hie wäert vum Hierscht 2008 un als Kaploun am Parverband Ettelbréck schaffen.  

Aweiung vun der Bibliothéik vum Bëschof Laurent

En Donneschdeg de 27. Dezember 2007 gouf am Centre Jean XXIII d'Bibliothéik vum Bëschof Laurent ageweit. Des privat Bichersammlung ass eng Schenkung vun de Schwësteren "Vom Armen Kinde Jesu" vu Simpelveld an Holland un de Lëtzebuerger Seminaire. De Bëschof Jean-Théodore Laurent war vun 1842 bis 1848 Apostolesche Vikar vu Lëtzebuerg. Zu där Zäit huet hien och de Lëtzebuerger Seminaire gegrëndt, bis datt en sech duerno op Oochen a schliesslech op Simpelveld zeréckgezunn huet. 

Diakonewei 2007

E Samschdeg, den 22. Dezember huet den Äerzbëschof Mgr. Fernand Franck an der Kathedral vu Lëtzebuerg den Daniel Graul zum Diakon geweit. 

Septemberwoch 2006

(mg) Comme chaque année, nous nous sommes retrouvés, séminaristes du diocèse de Luxembourg, au séminaire, en septembre, pour passer quelques jours ensemble, échanger nos expériences faites pendant l'année universitaire à l'étranger et jouir d'unités de formation. Ce séjour peut être qualifié de très réussi. Tout d'abord, parce que nous étions gâtés en beau temps. Alors que presque tout le mois d'août fut traversé d'orages, le mois de septembre nous ramena le soleil avec ses attraits estivaux. Cela se prêtait bien pour les journées dédiées à des visites culturelles et l'excursion sur les traces de la dévotion mariale ainsi que de l'Octave outre les frontières du Luxembourg actuel. Il est vrai que notre semaine était bien organisée et que, plaçée sous le titre "l'Octave comme défi", elle comportait également des démarches exploratrices autres que l'exposé et la lecture.

Notre rencontre peut être présentée sous cinq points forts: a) la célébration de la messe et la vie communautaire, b) les visites guidées dans la cathédrale et la chapelle du Glacis avec pour but de nous familiariser avec l'évolution de la dévotion à la sainte Vierge comme consolatrice des affligés au coeur même de notre capitale et donc de notre pays, c) les exposés sur l'Octave remontant à un recyclage proposé au clergé luxembourgeois pendant l'année 2005-2006 et édités dans les "Clairefontainer Studien". Ces exposés se distinguaient par leur varité de sujets et d'approches. Ensemble, les conférenciers cherchaient à couvrir le champ d'accès le plus vaste à l'Octave et de thématiser son statut de nos jours, ses défis et ses perspectives. Ainsi faut-il relever le caractère de sérieuse réflexion propre à vraiment chacune des unités de formation. Du volet biblique à celui de la littérature au sens large du terme, du volet de l'histoire de notre pays à celui de l'influence des Jésuites pour l'Octave, des réflexions mariologiques jusqu'à celles sur l'art chrétien, tout servait à mettre en lumière la piété autour de la Consolatrix Afflictorum et à entrer en dialogue, d) l'excursion à Avioth, Orval, Mouzon, Torgny et la joie d'être "en équipe". Cela faisait du bien de quitter pour un peu le séminaire et de se lancer sur les pas d'autant de pélerins fidèles à Marie. Bonheur et spiritualité faisaient route avec nous. Et puis Mouzon, une petite ville fleurissante avec une église très attrayante, Orval et ses lieux témoins de siècles d'histoire, sa vie contemplative et finalement sa bière savoureuse. dont nous ne nous privions pas, e) la rencontre avec nos frères et soeurs laïques qui font des études en théologie. Ici, il convient de mettre en relief surtout la bonne entente qui nous réunissait. Avec eux, nous avons visité le nouveau musé d'art contemporain (MUDAM). Notre guide était excellente. Finalement cette journée et encore toute la semaine de septembre s'achevèrent avec la célébration de la messe, au cours de laquelle Jeff Gilniat reçut le lectorat et l'acolythat. Un moment de vive prière, festif et encourageant. Engagés sur les voies du Seigneur, nous lui remercions donc pour tous ses bienfaits.

"Weihnachtstreffen" 2005

De 27.12.05 sin d'Seminariste mat de Laientheologen zesumme komm fir e Studiendag zum Thema "Missioun". Um Programm stoungen eng Visite guidée am China-Missiounsmusee vun de Franziskanerinnen am Mutterhaus um Belair an e Besuch am neie Centre "Missio" um Bvd. Joseph II. Eng Eucharistiefeier mam Här Äerzbëschof mat uschléissendem Owendiessen hun den Dag ofgerënnt. 

Septemberwoch 2005

Dëst Joer waren d'Seminaristen am Kader vun hirer Septemberwoch e puer Deeg op Wien. Hei e puer Fottoe vun der Lektorats- an Akolythatsfeier um Uschloss un d'Wien-Rees (fir ze vergréisseren drop klicken!): 

Ordination presbytériale 2005: Luc Schreiner

(jg) Ce samedi 2 juillet, le diocèse du Luxembourg connaît un moment fort, il s'agit de l'ordination du jeune diacre Luc Schreiner qui sera désormais prêtre dans l'Église. Moment d'espérance, de foi et de festivité. À 15.00 heures de l'après-midi, en la cathédrale Notre-Dame Consolatrice des Affligés, Luc Schreiner se tient prêt pour recevoir de l'archevêque du Luxembourg, monseigneur Fernand Franck, le sacrement presbytéral. La liturgie prévoit pour ainsi dire six actes: l'ouverture; la liturgie de la Parole; la liturgie d'élévation au sacerdoce qui s'articule en neuf étapes--invocation du saint Esprit, voeux du candidat, litanie, imposition des mains, prise des parements, onction des mains, transmission du pain et du vin, accolade, chant de grâce--célébration de l'eucharistie, communion et envoi. Les personnes qui ont accompagné le nouveau prêtre au cours de ses années de formation avec leur bienveillance et leurs conseils judicieux, le président du séminaire Georges Hellinghausen, le père spirituel Jacques de l'arbre, les curés des paroisses de "provenance", le supérieur bénédictin de l'abbaye de Clairvaux et ses parents ont assisté à cet important événement dans la joie. La chorale, avec aux orgues le maître organiste Carlo Hommel, a assuré l'encadrement musical, quelques importants chants liturgiques ont été interprétés par Monsieur Osborn, qui enseigne notamment l'exégèse au Centre Jean XXlll.

Pour employer quelque litote, on dira que la cérémonie n'a pas été dépourvue d'émotions. Monseigneur Fernand Franck a chaleureusement accueilli le nouveau prêtre avec des gestes paternels et Luc Schreiner lui-même a senti l'importance de cet instant qui signifie un achèvement et un commencement, l'accomplissement d'une carrière académique et l'aube d'un engagement tellement nécessaire au sein de l'Église, avec la force du saint Esprit et dans l'optique de l'Évangile. Les séminaristes qui l'ont accompagné sur une partie de son chemin au sacerdoce sont convaincus du bon pas que prendra son ministère et lui souhaitent le mieux pour la suite. "In nomine feliciter", tel est le mot choisi de Luc Schreiner. Que cette parole trouve sa pleine réalisation au cours de son ministère.

Photos de l'ordination (pour agrandir, cliquer dessus!):

Photos de la Fête à l'occasion de la Première Messe à Dommeldingen/Weimerskirch (pour agrandir, cliquer dessus!):

© Wort & to

Diakonenweihe 2004

(to/ cathol.lu) In Anwesenheit zahlreicher Priester und Laien, darunter vieler aus dem Familien-, Freundes- und Bekanntenkreis des Weihekandidaten, hat Erzbischof Fernand Franck am Samstag, den 18. Dezember 2004, in der Kathedrale von Luxemburg den Seminaristen Luc Schreiner aus Dommeldingen zum Diakon geweiht.  

Ausgehend von den biblischen Lesungen zum vierten Adventssonntag sowie von der Erinnerung an die Ardennenoffensive, ging Erzbischof Franck in seiner Predigt unter anderem auf das Motiv der Heimat ein. Zum Auftrag des Diakons gehöre es auch, den Menschen ein Stück Heimat zu bieten, in erster Linie den sozial Benachteiligten. Der Diakon müsse ein Mensch sein, dem das Anliegen des Volkes nicht gleichgültig sein dürfe. Es gelte, in allen Situationen einen Gott zu verkünden, der ein Freund des Lebens ist (vgl. Weish 11,24).  

Die musikalische Gestaltung lag in den Händen vom Domorganisten Carlo Hommel und Pfarrer Joël Santer. Auf Wunsch des Weihekandidaten sang Carlo Hommel unter anderem die gregorianischen Gesänge zum vierten Adventssonntag, während Pfarrer Joel Santer die Volksgesänge animierte.  

Von Februar bis Juli 2005 wird Luc Schreiner nun als Diakon im Pfarrverband Grevenmacher tätig sein. Aufgabe des Diakons (griechisch : "Diener") ist es, dem Priester bei seiner Arbeit zu "helfen". Der Schwerpunkt liegt dabei oft im sozialen Bereich.

 

« Septemberwoch 2004 »

(jg) Si nous sommes éparpillés en Europe pendant l'année universitaire, an mois de septembre nous nous retrouvons en tant que séminaristes du diocèse de Luxembourg réunis au Centre Jean XXIII où nous passons quelques jours ensemble. Le programme prévu pour ce temps de collégialité est assez diversifié et connaît des moments de partages, des heures de prière - laudes, messe, vêpres -, des exposés ainsi que des excursions. Il faut dire que le temps est assez bien aéré et structuré.

Cet été, la semaine fût placée thématiquement sons le signe de la formation du diocèse du Luxembourg, éclairage historique qui n’est pas sans valeur pour l’avenir. Le président du séminaire Georges Hellinghausen sût évoquer, au cours de trois séances, ce long processus nécessaire à la constitution d'une Eglise locale du Luxembourg, cette fermentation qui, dans l'Histoire, remonte aux portes des temps modernes avec l'hégémonie de la maison de Bourgogne, qui progresse difficilement dans un jeu de plaidoyers et de résistances - surtout les évêques de Trèves et de Liège tiennent tête à ce projet d'un évêché du Luxembourg - et, paradoxalement, sera favorisée au moment de la Révolution française qui, dans ses forces bouleversantes, décide aussi du sort du « Département des forêts ». Vient alors la période de Metz au cours de laquelle le Luxembourg se voit doté d’un vicaire général, de Neunhauser ; ensuite 1'étape du Congrès de Vienne et d'une province luxembourgeoise en union personnelle avec l’Hollande - le roi Guillaume 1er est le chef du pays - et placée sous la responsabilité de l'évêché de Namur. La révolution belge en 1830 avec ses désordres et la capitale du Luxembourg établie vicariat apostolique (Van der Noot, premier vicaire apostolique ), l'année 1840 et la création d'un vicariat apostolique à envergure nationale (figure de proue, J. Th. Laurent), enfin l'année 1870 et le Luxembourg fait évêché (premier évêque du pays en la personne de Nikolaus Adames). Pour conclure ce long itinéraire vers l’unité ecclésiastique, l’année 1988 voit encore la création de 1'archevêché du Luxembourg (Mgr. Hengen, archevêque). Ainsi nous fîmes le tour de la question, prêtant aussi quelques considérations à la marche politique de la créationn d’un Etat du Luxembourg.

Parmi les points forts de la semaine il faut compter la rencontre avec Theo Péporté jeudi soir. Le concept pour une campagne 2004-2005 ayant pour but de renseigner les Luxembourgeois sur les possibilités de formation offertes an Centre Jean XXIII nous fût présenté. Il s'agit de réaffirmer la présence des deux voies professionnelles qui sont celles du sacerdoce et de la catéchèse, de revaloriser celles-ci à 1'aide d'un matériel documentaire. Il convient de surmonter un certain mutisme. L'année 2005 aura pour sommet les JMJ, cette rencontre des jeunes chrétiens de tous les continents qui se fera an mois d'août à Cologne. Ce rendez-vous concerne évidemment le Luxembourg qui est diocèse d'accueil. Vendredi matin, le prêtre Edmond Ries nous parlait des efforts déjà effectués tout comme des travaux encore à faire. Il souligna surtout l'importance de la communication. Dans la pastorale des jeunes, tout comme dans la pastorale en général, le rapport interpersonnel direct est indispensable. Le face à face est un principe vital dans 1'organisation d'événements collectifs. Le prêtre Edmond Ries, dans son naturel jovial et son enthousiasme, ne manqua pas de nous transmettre l'esprit des JMJ.

Vendredi après-midi, une visite fût prévue au Musée National au Fischmarkt. Ensemble avec les étudiants en théologie, nous primes part à une visite guidée du musée, découvrant les trouvailles de l’archéologie qui y sont exposées. En somme, ça vaut le détour. Comme il y a beaucoup de chambres et d'étages reliés par une rampe impressionnante, il n'est pas inutile de prévoir plus d’une heure pour la visite. Si une panne d’ascenseur de quelques minutes vient à s’ajouter, alors il est bon d'avoir du temps en réserve. Après la visite au musée, une bonne glace prise en ville nous réjouit. Le soir, après le repas au séminaire, nous eûmes l’occasion de visiter l’ALUC, puis d'aller ensemble à la «Schueberfouer». 

Le samedi commença tôt le matin avec la messe suivie du petit déjeuner au palais épiscopal. C’est le traditionnel rendez-vous des séminaristes avec Mgr. Fernand Franck, rendez-vous auquel nous n’aimerions pas renoncer. Le soir du même jour, nous vîmes un film de Jean Bernand: «Mat Läif a Séil am Seminaire.»

Dimanche, dernière journée, excursion dans le nord du pays, messe à Boevange (Clervaux) avec un témoignage des séminaristes. Particulièrement aimable fut l’accueil à la mairie donné par Madame la Bourgmestre de Wintger, Agni Durdu. L’entretien tout comme le café furent de beaux gestes d’hospitalité. L’après-midi, pour clore en toute cohérence le discours sur la création du diocèse du Luxembourg, nous allâmes encore à Troisvierges (buste à la mémoire de Mgr. Adames) et à Marnach (plaque commémorative de Mgr. Laurent). A Troisvierges, nous fûmes gentiment reçus par les curés Deischter et Meyer. 

Que faut-il dire, sinon que les jours de ce début du mois de septembre furent très réussis. Merci à ceux qui surtout furent occupés à l’organisation de ce temps, au président tout comme au directeur spirituel du séminaire; merci aussi à la cuisine. 

"Baustelle Priesterseminar"

(LuSc) ... mat dese Wierder stellt de Präses vum Tréierer Seminaire emmer nees d’Neierungen an der Ausbildung vun den zukünftege Geeschtlech a sengem Bistum vir. E Schantjhen, wou geschafft gett, wou opgerappt an an d’Zukunft investéiert gett. Ma bei ons hei zu Letzebuerg ass d’„Baustelle Priesterseminar“ vill méi reell: mat Erausrappen an Neimaachen, mat Kaméidi a Stëps. Onst „Stammhaus“ um „Olymp“ ass fir de Moment e grousse Schantjhen. Di teschnesch Installatiounen, déi nach aus der „Gründerzäit“ Ufanks de 70er Joren vum leschte Jorhonnert staamen, kréien hieren aggiornamento. Si ginn erneiert, den Normen an de Sëcherheetsstandarden vun onser Zäit ugepasst. 

Fir d’éischt gouf am Deel bei de Seminaristen- a Friemenzëmmeren ugefaang. Di falsch Plafongen erausgehait; eng nei elektresch Installatioun mat bestemmt Kilometere vu Kabelen; eng nei „Brandmeldezentrale“ mat Feierdetecteuren an all Zëmmer (elo musse mir bei onse Wäihraachstester besser oppassen!); nei Luuchten a Steckeren (a verschidden Zëmmeren haat esou guer nach deen éischten Neonstube bis elo duergehaal - dixit Madame l’économe); neit Geliichts op de Gäng, daat vum selwen ugeet, wann ee laanscht kennt; Feierschutzdieren fir di eenzel Deeler ofzetrennen; en neie Look fir ons Salle de Séjour (ewell „Salon vert“) an d’Schoulsäll; eng handikapéierte-gerecht Toilette; zwee nei Lifter plus ee Monte-charge vun der Kiichen an de klenge Réfectoire; alles dat a bestëmmt nach munches, waat ech hei vergiess hun opzezielen, steet um Plang vun der Verjüngungskur vum Centre Jean XXIII. 

Mat vill Asaz vun de Responsabelen aus dem Bauteministère, den Handwierker an Aarbechter an onsem Mann fir all Fäll, dem Theo Wagner, wäert fir d’Fest vum hellege Jousef den éischten Deel vum Schantjhen fäerdeg ginn. Alle Bedeelegten schons elo e grousse Merci a „Vergelt’s Gott“! A wann et dann di nächst Woch an engem aaneren Eck vum Haus weidergeet, wënsche mir hinnen all op d’Gebied vum hellegen Handwierker Jousef Gottes Seege bei hierem Schaffen, datt et weider esou virugeet an d’„Baustelle Priesterseminar“ weider ouni Aarbechtsaccident bleiwt. 

Mit Jesus in der Wüste - Jahresexerzitien 2004

(sa) In der Woche vom 22. – 28. Februar zog es uns in unsere alljährliche Exerzitien, und dieses Mal verschlug es uns in die „Abbaye cistercienne Notre-Dame de Clairefontaine“ ins belgische Cordemois, in der Nähe von Bouillon. Dieses Jahr waren es Einzelexerzitien, das heißt, dass jeder sein spirituelles Programm selbst gestalten musste, und man sich täglich mit dem Pater Spiritual des Seminars über die erlangten Früchte und Gnaden des vorhergegangenen Gebetstages austauschte. Jesus hat uns dazu eingeladen ihm zu folgen, nun ging es darum unser letztes spirituelles Jahr Revue passieren zu lassen, unsere neuen Erkenntnisse aufzuarbeiten, um uns immer wieder neu in seiner Nachfolge zu engagieren. Wichtig war es vor allem, dass jeder seinen persönlichen Schritt macht und sich persönlich mit seiner eigenen Berufung des „Christseins“ auseinandersetzt. Neben dem persönlichen Gebet hat die Kommunität auch am Gebetsprogramm des Klosters teilgenommen, und gemeinsam mit den Schwestern wurden die Laudes, die Vesper und die Komplet gesungen. Am Morgen feierten wir auch gemeinsam die heilige Eucharistie mit den Schwestern.

Der Höhepunkt dieser Exerzitien war wohl der Aschermittwoch, mit dem wir gemeinsam die Fastenzeit, eine Zeit der Bekehrung, begonnen haben. Indem wir diesen Tag gemeinsam begingen, fiel keinem das gebotene Fasten schwer und indem wir die Heilige Eucharistie feierten wurden wir daran erinnert, dass auch wir nicht ohne Fehler sind, und ein jeder von uns noch einen mehr oder weniger weiten Weg vor sich hat, auf dem er sich noch oft bekehren muss, und auf dem ein jeder noch einiges immer wieder verändern muss, damit er würdig bleibt, dem Herrn zu dienen. Natürlich haben wir nicht nur unser spirituelles Mahl zu uns genommen, sondern die Schwestern haben uns auch auf kulinarischer Ebene verwöhnt, so dass es uns an nichts mangelte. Den Tag schlossen wir immer mit einer gemeinsamen Anbetung ab, in welcher jeder in der Stille dem Herrn begegnen konnte, ihm seine Bitten, seine Anliegen, aber auch sein Leid, seine Ängste oder seine Fragen vorbringen konnte.

Sicherlich hat ein jeder seine eigene Gotteserfahrung in den Exerzitien gemacht und jeder ging wieder mit neuer Glaubenskraft und neuen Erkenntnissen in den Alltag zurück. Auf diesem Weg wollen wir uns auch bei jedem bedanken, der für uns während den Exerzitien oder auch sonst mit seinen Gebeten begleitet, denn es beruhigt uns alle sehr, dass wir auf unserem Weg nicht alleine gelassen werden und es ist uns wirklich eine sehr große Unterstützung. Möge Gott Sie alle segnen und schützen.

Zu Besuch in der Pfarrei Remich (22.3.04)

(sa) Bevor wir Seminaristen uns in unsere alljährlichen Exerzitien begaben, trafen wir uns noch in Remich um die dortige Pfarrei kennen zu lernen. Wir begannen den Tag mit der heiligen Messe, die zu Ehren des heiligen Kunnibert gefeiert wurde. Anschließend gingen wir gemeinsam zum Aperitif, wo auch ein Gespräch mit dem Pfarrrat über die Priesterausbildung und über das Priestertum überhaupt angesetzt war. Einige Fragen waren sehr interessant und sehr anregend: Was ist ein moderner Priester? Was können wir für unsere Seminaristen und für den Priesternachwuchs tun? Was soll der nächste Papst ändern? 

Wir möchten uns ganz herzlich beim Pfarrrat von Remich bedanken, für den freundlichen Empfang, den sie uns bereitet haben, besonders auch beim Herrn Dechanten, der uns auch sehr liebevoll aufgenommen hat. Wir hoffen eine solche Begegnung wiederholen zu können und wir würden uns auf ein Wiedersehen freuen.

"Weihnachtstreffen" 2003

(to) Dat traditionellt "Weihnachtstreffen" vun de Seminaristen an denen aneren Theologiestudenten huet dëst Joer scho viru Chrëschtdag, nämlech den 22. Dezember 2003, stattfonnt a war fir eis all e flotten Dag. Nodeems et moies ugaangen ass mat Réckléck, Ausbléck an Organisatoreschem, huet den Här Prof. Schmitt eis e puer kostbar Schätz aus der réserve précieuse vum Seminaire gewisen, vun dene mer bis dohin näischt wossten. Nom Mëttegiesse stoungen zwee intressant Kiirchebesich mam Prof. Schmitt zu Esch-Uelzecht um Programm. An der Dekanatskierch St. Joseph, enger vun deene monumentalsten neogotesche Kiirchen aus eisem Land, där hir Wandmolereien vum Kiirchemoler J. Schneider bei der gelongener Restauréierung am Joer 2002 nees fräigeluecht goufen, si mer vum Kaploun Tom Kerger empfaange gin. Duerno huet eis de Paschtouer Eugène Kellner mat vill Freed a "senger" Kiirch St. Henri erwaart, déi ënnert senger Leedung am Joer 1964 bannendra mat enger vum Elmar Hillebrand konzipéierter a geschafener figureräicher Ausstattung déifgräifend am Sënn vun enger erneierter Liturgie verännert gouf an doduerch zu engem fir Lëtzebuerg eemolege Kiirchemonument gin ass. No enger Taass Kaffi an engem Stéck Kuch an der "Porte Ouverte", déi zur Par gehéiert, goung et nees zréck an de Seminaire op de Weimeschhaff. D'gemeinsam Eucharistiefeier zum Ofschloss (déi dest Joer krankheetshalber net vum Bëschof konnt gehale gin) souwéi och déi Minutte virdrun an duerno ware fir eis mat e bësse méi Opreegung a manner Andacht wéi soss verbonnen, war dach e Kamerateam vun Tango-TV bei eis komm, fir dat Ganzt ze filmen. Mir sin all gespaant op d'Reportage am Kader vun der Emissioun "26 Minutten", déi iergendwann um Ufank vum neie Joer ausgestrahlt wäert gin.

Rentrée 2003 am Lëtzebuerger Seminaire – Septemberwoch « light »

(LuSc) Während der zwee vun ons déi Säit vun den Alpe fläisseg amgaang sinn, Italienesch ze léieren, huet sech de Rescht vun de Lëtzebuerger Seminaristen vum 5. bis den 8. September am Stammhaus zu enger ofgespecktener Septemberwoch getrafft. Light-Versioun, well zwee anerer an engem Intensivcours Latäin nomaachen. Ganz frou wore mir, fir en neit Gesiicht an onser Mëtt ze begréissen. Ee jonke Mënsch vun Diddeléng mecht sech mat ons op de Wee. Wa Féngeg zum Minett gehéiert – fir d’Äntwert op des Fro huet leider keen am Seminaire déi néideg Fachkompetenz –, dann  ass den Auteur vun desen Zeilen deen eenzegen, deen net aus dem Land vum roude Bueden kënnt.

Ier onsen Neipriester Denis Wellisch donneschdes owes d’Helleg-Geescht-Mass vun der Rentrée gefeiert huet, wore mir bei ons Nopeschen, d’Schwëstere vu Sainte-Sophie, op Besuch. Do hunn d’Schwësteren ons aus dem Liewen an der Geschicht vun hirem Uerden verzielt, e puer Schätz gewisen an hir Schoule virgestallt. Duerno hu mir ons zu Fouss duerch d’Stad op d’Spuere vun dëser Kongregatioun gemaach, déi bal onënnerbrach zënter 1627 zu Lëtzebuerg am Schoulsecteur wierkt.

De Freideg muergen wor méi dem Gebied gewidmet. No der Laudes, der Feier vum Muergesgebied vun der Kierch, huet de Pater Spiritual ons e puer Gedanken zum Thema Beruffung mat op de Wee gin, fir eis Spiritualitéit ze nieren. Um 11 Auer koume mir mam H. H. Erzbëschof, mam H. H. Weihbeschof vu Lausanne an de Geeschtleche vun der Retraite fir d’Mass zesummen. „No der Gnod kënnt de Brot“, oder fir ons Latinisten: „De missa ad mensam“, dat war d’Thema fir dat nächst Evenement zesumme mat de Geeschtlech, déi duerno an hir Poren opgebrach sinn. Nomëttes goung et nees op den Tour. Fir d’éischt eng Visite guidée am Château de Malbrouck zu Manderen, hei vir am Frankräich. Duerno, passend zum Joer vum Rousekranz, de Besuch vun der Kapell vu Marienfloss zu Sierck-les-Bains. Vum Karthäuserklouschter aus, wat hei stoung, huet sech am Mëttelalter d’Rousekranzgebied entwéckelt an sech an der Welt verbreet. Wéi hätte mir et aneschters kënne maache wéi grad hei de Rousekranz ze bieden. Am Gebied hu mir ons Zwillingen zu Roum, déi zwee Matbridder, déi am Laf vum leschte Joer am Seminaire opgehalen hunn, an och d’Suerg em d’geeschtlech Beruffer der Muttergottes un d’Häerz geluecht.

Mat enger anerer Motivatioun si mir samschdes muerges op Tour gewiescht. An hirem Atelier zu Diddeléng huet d’Restauratrice Muriel Prieur ons sensibiliséiert fir richteg mat de Konschtwierker emzegoen, déi mir spéider an onse Poren hu wäerten. Si huet ons hir Aarbecht an hir Methode virgestallt. Ganz intressant woren hir Ausféierungen iwert d’konschtgeschichtlech Originen vum Gnodebild vun onser „léiwer Mamm“ an der Kathedral. Em „Planung und Ausblick für das kommende Studienjahr“ goung et mëttes, ier mir fir d’Radiosmass an d’Por Miësdref opgebrach sinn. Dest Joer hu mir awer net weider aktiv un der Gestaltung vun der Radiosmass deelgeholl. Virun der Mass hate mer an der Miesdrefer Filial Pëtten mat der Feier vun der Vesper de Sonndeg agelaudt. Nom Gottesdingscht gouf et d’Geleenheet, beim Patt de Porleit vu Miesdref-Pëtten-Essen ze begéinen. Merci, léif Miesdrefer Kierchesänger fir de Patt. Merci, Här Kaploun Santer, fir dat gutt Iessen, wat duerno koum.

Sonndes muerges huet sech de Krees méi grouss gemaach. Alle Lëtzebuerger Theologiestudentinnen a -studenten huet de Marc Bellion vu sengem Openthalt an Argentinie gezielt an ons d’kierchlecht Liewen a Südamerika präsentéiert. Mat der Sonndesmass an no der Gnod dem Brot huet di ofgespeckte Septemberwoch opgehal. Kucke mir emol, ob mir da beim nächste Rendez-vous den 22. Dezember ons Gespréicher latäin oder italienesch hale wäerten...

Priesterweih vum Denis Wellisch

Monseigneur Fernand Franck, archevêque de Luxembourg, a ordonné prêtre pour le service de l’Eglise à Luxembourg Monsieur l'abbé Denis Wellisch le samedi 5 juillet 2003 à 15 heures en la Cathédrale Notre-Dame de Luxembourg. Un témoignage du nouvel ordonné se trouve  ici.

Septemberwoch 2002

(mg) Wéi all Joër hunn sech d’Seminariste vun der Aerzdiözes Lëtzebuerg och dëse September 2002 eng Woch getraff, fir zesummen am Grand Séminaire de Luxembourg Erfaarungen ze sammelen, sech besser kennenzeléieren, gewuer ze ginn, wat jidfereen op der jeweileger Plaz wou hie studéiert mecht a schafft, fir gemeinsam de Glawen am Gebied an an der Frëndschaft, am Gespréich oder op Ausflich ze verdéiwen. Dobäi hu mir eis besonnesch gefreet, datt en " Neien " sech eisem Grupp ugeschloss a vill zu der gudder Stëmmung an de positiven Aussiichte bäigedroën huet.

Dës Septemberwoch vum 01.09. bis den 08.09. hat een inhaltlech räiche Programm. Nieft dem Gebied an der Meditatioun, déi dem Dag ee gewëssene Rhythmus ginn, gounge mir eng Rei vu Plaze besichtegen, a mir krute verschidden interessant Virträg gehalen. –Den Dr. Raymond Lies huet eis méindes iwwert de Bau vum neie Kongregatiounsspidol (Elisabetherinnen/ Franziskanerinnen) geleedt an eis detailléiert Erklärungen zum Projet an zu senger Ausféierung ginn. Déi ganz präzis an héich komplex Pläng vun den Architekten esou wéi de Site mat senge Gebeier, mat der zentral geleeëner Kapell an deenen anere Raimlechkeeten, sinn immens beandrockend. D’Aarbechte si gudd virugaangen, esou datt dëst Spidol geschwë stoën an déi humanitär Praxis ophuele wäert. –Am Musée d’Histoire de la Ville de Luxembourg krute mir Explikatiounen zum II. Weltkrich, wéi dës ganz schwéier Zäit hei zu Lëtzebuerg erliewt gouf. Den Titel vun der Ausstellung, "…et wor alles net esou einfach", get hirem Thema, hirer Grondausso Ausdrock. –Eng weider interessant Expositioun hun mir zu Baaschtnech besicht. De Prof. Michel Schmitt huet eis am Musée en Piconrue d’Skulpturen vum bedeitende Kënschtler Scholtus virgestallt. Hien huet dat Spezifëscht um Scholtus sengem schöpferësche Wierken erfirgehuewen an dobäi besonnesch op d’Engelfiguren higewisen, déi d’Priedegtstill an d’Altär harmonësch ze beliewe schengen. Fir dem Artist seng Konscht méi gräifbar a wiirklech ze erfaassen, war nom Musée ee kuerzen Ausflug an d’Kierch vu Kaundorf virgesinn. Dëst alles war kulturell ganz beräichernd.

Weider stoungen um Programm vun der Septemberwoch eng gréisser Unzuel un Exposéën an d’Radiosmass samschdes zu Baaschëlt. –De Pater Jean-Jacques Flammang huet eis iwwert d’Religiositéit an hiert Verhältnis zu der säkulärer Stréimung philosophësch Reflexiounen ausgeluecht. Um Schluss stoung d’Ausso, datt d’Religiositéit net vun der Säkulariséierung ganz kéint opgehuewen ginn, mee datt si zur Fortdauer bestëmmt ass. –An enger ähnlech thematëscher Richtung loungen och d’Virträg vum H. Léon Zeches an vum H. Paschtouer P. Goerens. Den H. L. Zeches huet eis d’Roll vun de Medien hei zu Lëtzebuerg a Gesellschaft an a Politik ausgebreedt an dobäi besonnesch op hiren groussen Afloss, hir grondsätzlech Verantwortung, hir Defien an awer och déi ganz konkret Schwieregkeeten Akzent geluecht. Informatioun, Orientéierung, Opklärung a Wourecht sollten Haaptuleies vun de Medien sinn. Hien huet opgefuerdert, sech Gedanken iwwert d’Plaz vun der Religiositéit an der Press ze maachen. Den H. Paschtouer P. Goerens huet eis déi verschidde reliéis Gruppen an Tendenzen hei zu Lëtzebuerg genannt an sech Gedanke gemaach iwwert déi gesellschaftlech Roll vum chrëschtleche Glawen a vun der Kierch. –D’Liewe vun der Kierch hei zu Lëtzebuerg gouf och vum Generalvikar, dem H. Mathias Schiltz thematiséiert. Fir de "remodelage paroissial" ze erläuteren, huet hien sech op Dokumenter vum II. Vatikanësche Konzil an op Texter, déi ënnert dem Pontifikat vum Popst Jean-Paul II. publizéiert goufen, gestëtzt. Vill hängt bei der Pastoral vun der gudder a bereetwëlleger (well iwwerzeechtener) Zesummenaarbecht tëscht deenen, déi de Leit de Glawe vermëttelen, of.

De Programm vun der Septemberwoch war also räichlech gefëllt an huet zum Matdenken ugespornt. Dee leschten Dag war nach eng Begéignung matt den TheologiestudentInne geplangt. Den H. Paschtouer Patrick Müller ass matt eis duerch d’Stad Lëtzebuerg gaangen an huet eis déi ganz gudd a luewenswert Aarbecht vu Studenten aus dem Athenäum entdecke gedoën. De Rondwee "Inscriptions latines" ass groussarteg.

Ee weideren (deen eigentlechen) Héichpunkt vun der Septemberwoch war d’Admissiosfeier an d’Beoptragungsfeier (Lektorat/Akolytat) vum Denis Wellisch. Déi spirituell Hiféierung huet de Père Jacques de l’Arbre an d’Hand geholl.

Gemeinsames Wochenende in Trier (29.-30. Juni 2002)

(dg) Während bereits verschiedene von uns ihre Sommerferien genossen und andere in ihrer letzten Etappe ihres Studienjahres waren, verbrachten wir, die luxemburgischen Seminaristen (Thierry, Luc, Denis, Laurent, Marc, Jeff und Daniel), am 29. Juni ein gemeinsames Wochenende in Trier. Das Treffen begann um sieben Uhr mit einem gemeinsamen Frühstück im Luxemburger Priesterseminar. Danach ging es sofort nach Trier, wo wir anschließend im Trierer Dom an der Priesterweihe teilnahmen. Verschiedene von uns erlebten zum ersten Mal eine solche Feier. Vier neue Weihekandidaten erhielten vom neuen Bischof Reinhard Marx durch die Handauflegung die Weihe. Nach dem Gottesdienst trafen sich die Teilnehmer und die Gäste zu einem Empfang im Bischöflichen Priesterseminar, wobei sich die Gelegenheit bot sich mit den neuen Priestern auszutauschen, aber auch um mit dem neuen Bischof in Kontakt zu treten. Für die zukünftigen Luxemburger Seminaristen, die ihr Studium in Trier beginnen, bot sich die Gelegenheit ihre neuen Kollegen kennen zu lernen. Am Nachmittag stand eine Besichtigung von Trier auf dem Programm. Da die Stadt Trier ein umfangreiches Besichtigungsprogramm der Römerzeit besitzt, verlief der Nachmittag schnell. Natürlich gehört bei solch einer Besichtigungstour und bei gutem Wetter ein leckeres Eis, das wir uns natürlich nicht entgehen ließen. Danach standen noch einige Kirchen auf unserem Programm. Spazieren gehen verbunden mit Kultur macht bekanntlich hungrig, so auch bei den Luxemburger Seminaristen. So gingen wir am Abend zu einem Italiener und ließen uns von dessen Küche verwöhnen. Beim Abendessen bot sich die Gelegenheit, sich über das vergangene Studienjahr auszutauschen. Gut ausgeschlafen ging es am Sonntag, den 30 Juni 2002 weiter. Nach dem Frühstück nahmen wir an der Sonntagsmesse in der Matthiasabtei teil. Am Nachmittag stand die Dombesichtigung auf dem Programm. Prälat Franz Josef Gebert erklärte uns ausführlich, wie es zu dem heutigen phantastischen Bau kam, der sich über die Jahrhunderte erstreckte. Im Allgemeinen verbrachten wir unter Kollegen ein wunderschönes und gemütliches Wochenende ohne jeglichen Stress in Trier. Zum Schluss hieß es "Äddi, a bonne chance an dengen Examen", "Schéi Vakanz" oder "Mir gesin eis", und wir verließen die wunderschöne Römerstadt und folgten der Straße in unser Heimatland Luxemburg.

"Oktav-Weekend 2002"

(LS) "D´Oktav rifft ons em däin Altor / a misst een Daag an Nuecht och go´n..."  -  Une vieille chanson mariale avec un texte encore en vigueur de nos jours. Parmi les nombreux pèlerins à Notre- Dame de Luxembourg se retrouvèrent les séminaristes de l´archidiocèse au pied de la Patronne du Pays en la cathédrale. Avant le rendez-vous officiel pour la clôture du pèlerinage, quelques-uns profitaient du 1er mai chômé pour participer à la messe célébrée à l´autel votif à l´intention du Grand Séminaire. Et, bien sûr, la bonne tradition était scrupuleusement respectée : le petit-déjeuner au marché des pèlerins était de vigueur. Il donnait possibilité de discuter avec les étudiants de l´Institut Catechétique sur le sermon remarquable du chanoine Heiderscheid sur l´envoi des 72. Ne serait-on pas fier de pouvoir envoyer 72 jeunes prêtres en paroisse, 72 enseignants de religions dans les écoles, 72 assistants en pastorale, 72 jeunes dans les congrégations et communautés ? Prions le maître de la moisson... !

Le grand rendez-vous était fixé pour les festivités de la clôture de ce grand pèlerinage le 4 et 5 mai. Samedi après-midi les séminaristes assuraient le service d´autel lors de la messe pour les personnes âgées des maisons de retraite, concélébrée par notre archevêque et Mgr Bonfils de Nice. Il en suivait au Grand Séminaire une conférence du chanoine Heiderscheid, sociologue, au sujet des récentes enquêtes concernant la pratique religieuse dans notre pays. Eh bien, les résultats sont moins mauvais qu´on l´avait cru. Après cet après-midi sérieux et studieux, la sortie du soir se réservait la partie divertissante. Ceux qui nous connaissent savent bien que les séminaristes ne sont guère des bons fils de Mère Tristesse. :-)

Le lendemain, dimanche, la pluie dominait toute la journée et nous obligeait à bien des changements. Le traditionnel pèlerinage à pied à partir du séminaire ne put avoir lieu et fut remplacé par un temps de prière marial avant le départ en voiture pour la cathédrale et la messe pontificale ainsi que la photo de notre petite communauté avec Mgr Franck et le Nonce Apostolique. Espérons que le ciel s´ouvrit tant à nos prières montant en haut comme il le fit à la pluie qui ne cessa de tomber pendant la procession. Voilà qu'une charge moins conventionelle fut attribuée aux séminaristes: celle des portes-parapluie. Dimanche soir, munis de surplis bien trempés, on repartit sur les différents lieux d´études et on se donna rendez-vous à une prochaine les 29 et 30 juin à Trêves.

Retraite zu Schengen (30.12.01-5.1.02)

(to) Iwert de Joreswiessel ware mer zesummen mat eisem Pater Spiritual zu Schengen an der Retraite, déi mer allerdéngs ugefaangen hun mat engem gemeinsamen Treffen mat denene aneren TheologiestudentInnen an hirem Responsabel. Hei e puer Impressiounen dovunner, och a virun allem iwert déi eemoleg Naturlandschaft, déi gekennzeechent war duerch Schnéi an Héichwaasser (zur Vergréisserung einfach op d'Fotoë klicken!):